Na ishte një herë 1vajz 6vjece cila humbi në det dhe uji e shtyri tek një ishull i cili ishte aty pranë.Vajzën e gjeti një ejlefant e cila quhej TITA ,një dhelpër dhe një fauna i cila quhej AZUL. Ata u kujdesën për vajzëen dhe një ditë pa pritur vje në vizit ne at ishull një djalosh shumë i bukur dhe pranë ti një plakush.

Rrëshitën dhe ran tek krokodilët dhe vajza u ndihmoi. pastaj u njoftuan me njëri tjetrin.Aai ishte princ ANTONIO ndersa vajza RO , mbështej në at që kishte parë me një dru i cili kishte mbetur nga anija e saj, ajo nuk dinte asgjë për jetën e saj, mandje as emrin.Për nder që ia kishte shpëtur jetën princi e ftoi në mbretërin e tij,bashkë me azulin,titën dhe dhelprën.

Lur shkuan atje mbreti babai i Antonios kishte vendosur ta martoj atë me princeshën Gjulia ,por këta dy të rinjë nuk duheshin. Princit Antonio nuk iu hiqte fare nga mendja vajza e ishullit RO-ja.Ndërsa Nëna e princeseshës Gjulia e donte ketë dasëm për shkak të fronit dhe ajo këmbënguli që ata te fejoheshin të nesërmën.Ata u fejuan dhe në fejesën e tyre RO ishte jashtzakonisht e bukur e princ

Antonio nuk ia h iqte syt fare dhe vallzoi me të ,kur pa këtë nëna e Gjulias i bëri presion që ata të martoheshin menjëherë pas dy ditësh sepse frikësohej që princi Antonio nuk do martohej me princeshen Gjulia dhe ajo do ta humbte fronin.Kështu në mbrëmje ajo iu dha 3 minjëve të saj që ta vendosnin helmin në ushqimin e të gjitha kafshëve që ishin në oborrin mbretëror e më vonë shpiku që kafshët e RO-s kanë sjellur një sëmundje nga vendi i tyre kur e dëgjoi këtë mbreti dëtyrushem vendosi ti burgos kafshët dhe ro-nkur dëgjoi princi Antonio kërkoi nga i ati që ta lironin RO-n dhe kafshët e saj .

Por i ati ia dha një kushtë : Nëse dëshiron të lirohet RO dhe kafshët e saj ,ti do martohesh me princeshën Gjulia dhe RO do kthehet nga ka ardhur dhe princi e pranoi këtë kusht për shkak te RO-s..RO të nesërmën në mbrëmje kishte për tx udhëtur për në ishull dhe Nëna e princeshës Gjulia e urdhëroi pilotin e anijës që ta mbyte RO-n në det kështu edhe veproi piloti por RO nuk u lëndu thirri delfinët dhe ata i shpëtuan

Piloti kur i hodhi në ujë atëherë RO-s iu kujtua ngjarja me të atin e saj që u kishte ndodhur disa vite me herët dhe iu kujtua i ati i saj që bërtiste ROSELA mbahu ROSELA , ROSELA dhe nga ai moment ajo e kuptoi që emri i saj është ROSELA

Pastaj shkuan në pallat e bënë shurupin për ti zgjuar kafshët nga gjumi mirpo erdhën rojët dhe e kapën ROSELËN ndersa dhelpërushja mori shurupin dhe vrapoi drejt kafshëve duke u dhënx të gjithave kafshëve ta pinin ndërsa ejlefandi vrapoi tek princi Antonio për ti treguar për ROSELËN i cili ishte në kishë duke vurë kurorë me princeshën Gjulia. Princi shkoi ta shpëtonte ROSELEN ,të gjitha kafshët u zgjuan ndërsa nëna e Gjulias ishte një grua e lig ajo vuri helëm edhe në tortën e dasmës .

Përse atëherë më urdhërove që mos ta ha tortën . Pastaj ajo ia mbathi duke vrapur me nxitim .Pastaj të gjithë e kuptuan që ROSELA ishte e pa fajshme .Shtriga plakë u burgos, ROSELA e gjeti të ëmën e saj ajo ishte një princesh .Kështu princi Antonio u martua me princeshën ROSELA.Kështu që mbreti pyeti nëse ti nuk e ke vur helmin kush mund ta ketë bërë ? ROSELA tha për nënën e Gjulias : Ajo vuri helëm në ushqimin e kafshëve ashtu siq e vuri të njejtin helëm në tortën e dasmes !! pastaj të gjithë menduan qx ajo është një e cmendur ,por Gjulia tha po të mos kishe verë helëm